ສິ່ງໃໝ່ທີ່ຍັງຄືເກົ່າ

Author:

Category:

spot_img

ຖ້າຫາກຄົນຕ່າງປະເທດຖາມຄົນໃນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນວ່າເສັ້ນທາງເສດຖາທິລາດແມ່ນເສັ້ນໃດ ບາງຄົນກໍຈະຍັງງົງໆຢູ່, ແຕ່ຖ້າຫາກຖາມເຖິງສວນນໍ້າພຸ ທຸກຄົນກໍຈະຮ້ອງ ໂອ! ໃນທັນທີ.

ສວນນໍ້າພຸແຫ່ງນີ້ຕັ້ງຢູ່ຈຸດໃຈກາງຂອງເມືອງ, ໃຈກາງຂອງເຂດເສດຖະກິດທີ່ຟົດຟື້ນ ແລະ ມີນັກທ່ອງທ່ຽວຕ່າງຊາດແວະວຽນມາບໍ່ຂາດສາຍ.

ໃນສະໄໝທີ່ສວນນໍ້າພຸຫາກໍສ້າງ ເຮົາສາມາດນັບໄດ້ເລີຍວ່ານໍ້າພຸໃນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນມີຈັກແຫ່ງ ມັນໄດ້ສ້າງຄວາມແປກໃໝ່ ແລະ ຕື່ນຕາຕື່ນໃຈໃຫ້ແກ່ເຮົາຫລາຍ. ຜູ້ຄົນມັກທີ່ຈະໄປຊຸມນຸມ ພົບປະກັັນ ແລະ ເຮັດກິດຈະກຳຢູ່ສວນນໍ້າພຸໃນຍາມເຊົ້າ-ແລງ ເຊັ່ນ ອອກກຳລັງກາຍ, ຍ່າງຫຼິ້ນ ເປັນຕົ້ນ. ອານຸຊາ ໂພທິສານ, ເຊິ່ງເຮົາກຳລັງສົນທະນາກັບເພິ່ນຕອນນີ້,​ ເລົ່າໃຫ້ຟັງວ່າ ເພິ່ນກໍເຄີຍມາເຕະບານຢູ່ເດີ່ນຂ້າງໆສວນນໍ້າພຸ ແລະ ມາຍ່າງຫລີ້ນຢູ່ບ່ອນນີ້ຄືກັນ.

ແຕ່ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ຄວາມຕື່ນຕາຕື່ນໃຈກັບສິ່ງໃໝ່ກໍເລືອນຫາຍ ພ້ອມໆກັນກັບຄວາມຊຸດໂຊມລົງຂອງນໍ້າພຸ. ແລະ ໃນຊຸມປີ 2000, ນໍ້າພຸກາຍເປັນອີກບ່ອນໜຶ່ງທີ່ຜິດກັບເມື່ອຕອນສ້າງຕັ້ງ, ມັນໄດ້ກາຍເປັນບ່ອນຊຸມນຸມຂອງໄວລຸ້ນ ແລະ ເປັນມຸມມືດຂອງນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນປີ 2006, ສວນນໍ້າພຸກໍໄດ້ຖືກປິດລົງ ເພື່ອກັນບໍ່ໃຫ້ໄວລຸ້ນມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ບ່ອນນີ້, ກາຍເປັນທີ່ບ່ອນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີວ່າເປັນສະຖານທີ່ທີ່ຊື່ສຽງດ້ານບວກບໍ່ມີ.

“ນັ້ນເປັນຕອນທີ່ລັດຖະບານເອີ້ນໃຫ້ນັກພັດທະນາທັງຫຼາຍເຂົ້າມາ ແລະ ປ່ຽນສວນນໍ້າພຸເເຫ່ງນີ້ໃຫ້ເປັນສະຖານທີ່ສາທາລະນະທີ່ດີຂຶ້ນ, ບ່ອນທີ່ສົດໃສ ແລະ ຕ້ອນຮັບຜູ້ຄົນ” ກ່າວໂດຍ ອານຸຊາ.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ບາຣ໌ຕ່າງໆກໍໄດ້ເກິດຂື້ນ, ມີການເປີດແຜງຂາຍເຄື່ອງ ແລະ ເວທີດົນຕີກໍມາ. ມັນບໍ່ໄດ້ມີຫຍັງໃໝ່ເປັນພິເສດ, ແຕ່ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ສວນນີ້ມີຊີວິດຊີວາຂຶ້ນ ແລະ ພະຍາຍາມລົບລ້າງປະຫວັດບໍ່ດີອອກໄປ. ແຕ່ວ່າ ຄວາມສໍາຄັນຂອງສວນນໍ້າພຸທີ່ເຄີຍເປັນສັນຍາລັກຂອງເຂດນີ້ໄດ້ຫຼຸດລົງ.

ສະນັ້ນ, ເຈົ້າຂອງສຳປະທານຂອງນໍ້າພຸຈຶ່ງໄດ້ເອີ້ນ ອານຸຊາ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ສ້າງ Walking Street, M Park ແລະ Si Khai Park, ມາລົມເພື່ອສ້າງຊີວິດໃຫ້ສວນນໍ້າພຸອີກຄັ້ງ. ອານຸຊາມີເວລາສອງເດືອນໃນການປ່ຽນໂສມສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້, ເພິ່ນໄດ້ເຮັດການສຳຫຼວດເຖິງປະຫວັດຂອງເຂດນີ້ ແລະ ປ່ຽນຈຸດປະສົງຂອງມັນໃຫ້ມີຄວາມທັນສະໄໝຂຶ້ນ. ແມ້ແຕ່ຄົນໃນເມືອງເອງ, ການປ່ຽນແປງນີ້ຄືຜ່ານໄປຢ່າງໄວວາ, ໂຄງສ້າງບາງຢ່າງໄດ້ຖືກມ້າງລົງ, ຫໍໂມງໄດ້ຖືກຕັ້ງຂື້ນ, ສະຖານທີ່ຖືກທໍາຄວາມສະອາດ ແລະ ທາສີໃໝ່ ເພື່ອໃຫ້ທັນກັບຊ່ວງທີ່ນັກທ່ອງທ່ຽວມາຫຼາຍໃນເດືອນທັນວາ.

ສວນນໍ້າພຸຖືກປະດັບປະດາໃໝ່ດ້ວຍໄຟແສງສີ, ໂຕະ ແລະ ຕັ່ງໄດ້ຖືກວາງໄວ້ ໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກສະບາຍໆຄ້າຍໆກັນກັບຖະໜົນຄົນຍ່າງ. ແຕ່ວ່າ ອານຸຊາໄດ້ຕັ້ງເປົ້າວ່າເພິ່ນຕ້ອງການທີ່ຈະຄົງປະຫວັດຂອງສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້ໄວ້.

“ພວກເຮົາຢາກໃຫ້ສວນນີ້ຍັງເປັນແບບໂຄໂລນຽວ, ເພາະວ່າບັນດາຕຶກອ້ອມຂ້າງຂອງສວນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນຕົວຢ່າງແຫ່ງສະຖາປັດຕະຍະກຳແບບຝຣັ່ງ” ກ່າວໂດຍ ອານຸຊາ.

“ເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງດຽວໃນວຽງຈັນທີ່ມີທຸກຢ່າງໃນ, ຂ້ອຍບໍ່ຕ້ອງການປັບປ່ຽນ ພຽງແຕ່ເພີ່ມຄວາມທັນສະໄໝເຂົ້າໄປ ເພື່ອເປັນທີ່ດຶງດູດຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ”

ແຕ່ເໜືອກວ່າຄວາມທັນສະໄໝທີ່ເພິ່ນໄດ້ເພີ່ມເຂົ້າມານັ້ນ, ເພິ່ນຢາກໃຫ້ບ່ອນນີ້ກາຍເປັນຈຸດຕໍ່ດ້ານວັດທະນະທຳ ສຳລັບສິນລະປິນລາວທັງຫຼາຍທີ່ບໍ່ມີບ່ອນສ້າງສັນຜົນງານ.

“ຂ້ອຍມີສອງແນວຄິດ – ອັນທຳອິດແມ່ນຢາກໃຫ້ມີຮ້ານອາຫານ ກັບ ສວນບາຣ໌ – ແລະ ອັນທີ 2 ແມ່ນຢາກໃຫ້ເປັນພື້ນທີ່ວັດທະນະທຳ” ເພິ່ນໄດ້ກ່າວໄວ້.

“ສ່ວນໜຶ່ງຂອງເຂດນີ້ຈະແມ່ນເພື່ອສິນລະປິນທັງໝົດໃນລາວ – ຊ່າງຖ່າຍພາບ, ນັກເຕັ້ນ, ນັກດົນຕີ – ໃຫ້ເຂົາເຈົ້ານໍາໃຊ້ພື້ນທີ່ຟຣີ ເພື່ອສ້າງ ແລະ ສະແດງຜົນງານຂອງເຂົາເຈົ້າ. ສິນລະປິນສ່ວນຫຼາຍບໍ່ມີພື້ນທີ່ໃນການຊ້ອມ ຫຼື ສະແດງຜົນງານຂອງເຂົາເຈົ້າ, ຫຼືເຖິງມີກະບໍ່ຟຣີ”. ໂຄງການນີ້ກໍຍັງເພື່ອຕື່ມເຕັມຝັນສ່ວນຕົວຂອງອານຸຊາ, ເຊິ່ງເປັນໜຶ່ງໃນຜູ້ກໍ່ຕັ້ງ ກູ່ມເຕັ້ນລາວບັ້ງໄຟ.

“ຂ້ອຍກໍເປັນສິນລະປິນຄືກັນ, ເປັນຄົນອອກແແບບທ່າເຕັ້ນ, ແລະ ຂ້ອຍຮູ້ສະຖານນະການດີ. ພວກເຮົາມີສິນລະປິນຫຼາຍໃນເມືອງ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ມີສະຖານທີ່ທີ່ເຂົ້າເຖິງເພື່ອພົບກັນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຄິດສ້າງສັນໄດ້”

Champa Meuanglao
Champa Meuanglao
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco

Read More

Related Articles